Het programma “Hart voor mensen” richt zich op het verbeteren van de kwaliteit van leven van mensen met hart- en vaatziekten (HVZ) en hun directe naasten door het realiseren van meer integrale zorg. Dit is zorg waarin zowel aandacht is voor de lichamelijke als de psychosociale gevolgen van HVZ. Dit laatste aspect speelt een belangrijke rol bij mensen die moeten leren omgaan met blijvende beperkingen die ontstaan zijn door de ziekte. Door de vergrijzing en de verbeterde medische technieken, waardoor meer mensen een HVZ overleven, krijgen steeds meer mensen hiermee te maken.

Hiernaast wordt het steeds duidelijker dat lichamelijke en psychosociale gevolgen invloed uitoefenen op elkaar. Bij een goede medische therapie moet dan ook rekening gehouden worden met psychosociale gevolgen en vice versa. Zo zal bijvoorbeeld een depressie invloed hebben op het lichamelijk welbevinden. Andersom geldt dat hartpatiënten een depressie vaak anders beleven dan mensen zonder een hartaandoening. Het is daarom van belang om oog te hebben voor de beleving van de persoon met de ziekte.

In de praktijk betekent dit over het algemeen dat er wat meer aandacht moet zijn voor de psychosociale gevolgen van HVZ. Vanuit het programma wordt ernaar gestreefd om deze psychosociale zorg zoveel mogelijk te integreren in de bestaande zorg. Dit kan alleen maar tot stand komen door samenwerking met biomedische en psychosociale behandelaars die actief zijn in het veld van HVZ. Hiernaast is voor de empirische onderbouwing van dergelijke zorg contact met onderzoekers op dit gebied.

In eerste instantie richt het programma zich op de ziektebeelden die het grootst aantal patiënten vertegenwoordigen, coronaire hartziekten, hartfalen en cerebrovasculaire aandoeningen. Later zal gekeken worden in hoeverre de resultaten bij deze doelgroepen gegeneraliseerd kunnen worden naar andere doelgroepen.

Een ander belangrijk aandachtspunt is het onderwerp stress. Uit steeds meer onderzoek blijkt dat lichamelijke, gedragsmatige  en mentale aspecten invloed op elkaar uitoefenen bij het ontstaan, genezen en omgaan met ziekte. Het werkingsmechanisme voor deze interactie is het stresssysteem. Het is van belang om de kennis die er is over de invloed van het stresssysteem op het ontstaan en behandeling van HVZ te integreren in de praktijk van de behandeling. Bovendien kan de beschrijving van een mechanisme dat de interactie tussen lichamelijke en psychosociale aspecten beschrijft een brug vormen tussen de biomedische en psychosociale disciplines.