Een uitgebreide beschrijving vindt u in de brochure 'Hart voor Mensen'.

1 Een persoon is meer dan zijn / haar ziekte.
Ziekte kan niet geïsoleerd worden van de persoon die de ziekte ondergaat. Overtuigingen, verwachtingen en de emotionele toestand van de persoon met de ziekte hebben invloed op het ziektebeloop.

2 Het biopsychosociaal model beschrijft een kader voor de relatie tussen biomedische en psychosociale aspecten.
In dit model wordt een relatie verondersteld tussen biologische, psychologische en sociale factoren bij het ontstaan, genezen en omgaan met ziekte.

3 Het stresssysteem vormt de verbinding tussen aspecten uit het biologische en het psychosociale domein.
Het stresssysteem bestaat uit een vast patroon van fysiologische en gedragsprogramma’s die door middel van stresshormonen in werking worden gesteld bij bedreigende, of als bedreigend ervaren, situaties.

4 Ziekte vormt een onlosmakelijk onderdeel van ons bestaan.
Ziekte, veroudering en dood vormen een gegeven in ieders leven.

5 Welbevinden ontstaat door een balans tussen het bestrijden van – en het omgaan met – ziekte.
Het gaat om het vinden van de balans tussen het bestrijden van tijdelijke fysieke beperkingen en aanpassing aan definitieve fysieke beperkingen.

6 Bij efficiënte behandeling wordt eerst afgestemd op de patiënt alvorens richting te geven aan de behandeling.
De behandeling zal efficiënter zijn naarmate deze meer aansluit op de beleving van de patiënt.

7 Het leren omgaan met ziekte is een persoonlijk groeiproces.
De focus, behoefte en problematiek van de patiënt veranderen gedurende het aanpassingsproces. In het begin zal de aandacht met name gericht zijn op het bestrijden van de ziekte en later wordt het leren omgaan met de chronische gevolgen steeds belangrijker. Hoe dit gebeurt is voor een groot gedeelte afhankelijk van de persoonlijke achtergrond van de patiënt.