Er is een grote groep patiënten met hartfalen en coronaire hartziekten en partners van deze patiënten die geconfronteerd worden met psychosociale problematiek gedurende het aanpassingsproces aan de ziekte (zie rapportage psychosociale problemen bij hart- en vaatziekten). De focus, behoeftes en de problematiek van de patiënt en partner veranderen gedurende het aanpassingsproces aan de gevolgen van de ziekte. Deze veranderingen hebben te maken met het bereiken van de grenzen van herstel, het bewust worden van blijvende beperkingen, het zoeken naar aanpassingen aan deze beperkingen en de emotionele processen die hiermee samenhangen.

In de herstelfase, ziekenhuis- en revalidatieperiode, zijn patiënten over het algemeen gericht op lichamelijk herstel. In de chronische fase, vanaf ongeveer een half jaar na de diagnose of het incident, kunnen patiënten en partners geconfronteerd worden met - en zich bewust worden van - blijvende beperkingen. Hierdoor kan in die fase problematiek op psychosociaal gebied ontstaan die daarvoor nog niet aan de orde was. Psychosociale problematiek leidt tot een verminderd welbevinden, aanpassingsproblemen en kan leiden tot de ontwikkeling van psychopathologie.

Een verbetering van deze situatie ontstaat door het ontwikkelen van een systeem van screening en interventies op psychosociaal gebied dat zowel de acute, revalidatie als chronische fase bij aanpassing aan het leven met hartfalen en coronaire hartziekten omvat. Hiernaast kan door het starten van enkele voorbeeldpraktijken waar dit systeem toegepast wordt een basis gelegd worden voor een implementatietraject.

Problemen en oplossingsrichtingen met betrekking tot het bovenstaande zijn geïnventariseerd in het adviesrapport aan de Nederlandse Hartstichting Psychosociale zorg bij hart- en vaatziekten. Voor de implementatie van de aanbevelingen uit dit rapport op het gebied van coronaire hartziekten en hartfalen is het project Psychosociale zorg bij coronaire hartziekten en hartfalen ontwikkeld.